Poezi nga Haxhi Muhaxheri
Me gjuhë perëndie
Shpirt i japin kohës
Me fuqinë e mendjes
Ndërtojnë Kalanë e Urtisë
Ishin abetarja e jetës
Vigan që e vrisnin errësirën
Pishtarë të ndezur
Qe dritë u jepnin legjendave
Burrat e odave tona
Lisa të Krenarisë
Nderë i bënin plisit
E rëndë ju peshonte fjala
Kur zgjedhin enigmat
Shqipet pushtonin lartësitë
E shtigjeve të jetës
Lirshëm merrte udhë lumturia
26. 04. 2015 – 01:25 h
/Frymëzuar nga burrat e Odës së Zërit të Arbërit/
Samstag, 25. April 2015
Samstag, 21. März 2015
E magjishmja poezi
Nga Haxhi Muhaxheri
Dritën ia vodha diellit
Hënës bukurinë
Fillikat
udhëtova planeteve
e luftë ju shpalla Perëndive
Pastaj...
për vrimë të gjilpërës
e kalova detin
Vdiqa e linda
disa herë për Ty
Por...
prapë e virgjër mbete
e loze me mua
si me një fëmijë
Ti... e dashura ime
E magjishmja poezi
21. 03. 2015
__________________
Komente nga lexuesit dhe miqtë në Facebook
Ragip Kçiku:
Zanati më i dhimbshmi ku rrëfehet shpirti poet i nderuar Haxhi Muhaxheri!
Pal Ndrecaj:
Nji poezi e mire qe shpreh per bukuri lidhjen e misherimin e poetit me artin!
Hamit Taka:
Brilante. Binjakeria e poetit te talentuar me plazmen e vet, poezine.
Anastas Nika:
Vargje qe shprehin sakrificat tuaja te panumerta ne kufij te se pamundures per te dashuren tuaj , poezine,...dhe prape ajo mbeti e virgjer ne shpirtin tuaj.Por Poeti lufton ta beje te tijen gjer ne frymen e fundit poezine...
Spiro Naqo:
E mrekullueshme! Pak vargje e shumë mendime!
Imri Trena:
Nuk ka thën kot Gëte: "Është e bukur ta shohësh botën, po sidomos botën e poetëve".
Dritën ia vodha diellit
Hënës bukurinë
Fillikat
udhëtova planeteve
e luftë ju shpalla Perëndive
Pastaj...
për vrimë të gjilpërës
e kalova detin
Vdiqa e linda
disa herë për Ty
Por...
prapë e virgjër mbete
e loze me mua
si me një fëmijë
Ti... e dashura ime
E magjishmja poezi
21. 03. 2015
__________________
Komente nga lexuesit dhe miqtë në Facebook
Ragip Kçiku:
Zanati më i dhimbshmi ku rrëfehet shpirti poet i nderuar Haxhi Muhaxheri!
Pal Ndrecaj:
Nji poezi e mire qe shpreh per bukuri lidhjen e misherimin e poetit me artin!
Hamit Taka:
Brilante. Binjakeria e poetit te talentuar me plazmen e vet, poezine.
Anastas Nika:
Vargje qe shprehin sakrificat tuaja te panumerta ne kufij te se pamundures per te dashuren tuaj , poezine,...dhe prape ajo mbeti e virgjer ne shpirtin tuaj.Por Poeti lufton ta beje te tijen gjer ne frymen e fundit poezine...
Spiro Naqo:
E mrekullueshme! Pak vargje e shumë mendime!
Imri Trena:
Nuk ka thën kot Gëte: "Është e bukur ta shohësh botën, po sidomos botën e poetëve".
Samstag, 17. Januar 2015
Engjëll apo djall
ENGJËLL e quajtën
Tha: "Jam vet djalli"
Të gjithë ia kthyen shpinën
Ai u bë një me errësirën
Vetetima erdhën prej qielli
DJALL i thanë herën tjetër
Ai ndryshoj formë dhe tha:
"Jam i dërguari i perëndisë"
Njerëzit ikën të lemeritur
E shekujve filluan rrebeshet
Dhe kurrë nuk u mor vesh
Në ishte engjëll apo djall
Herë shfaqej krejt i zi
E herë me lëkurë të bardhë
Haxhi Muhaxheri, 16 janar 2015
________
Komente në Facebook
Gjon Rroku:
E thjeshte ne te lexuar, e thell per mesazhin qe percjell. A mos njerzit jane te "denur " te mos marrin vesh se kush na drejton: "engjulli apo djalli".
Hamit Taka:
Vete zoti shfaqet me dy fytyra: per dike engjell, ne pergjithesi per te keqinjte dhe per disa djall, ne pergjithesi per te miret.
Engjëll I. Berisha:
Njeriu, ne kete vorbull, nuk behet dot nje. Po ndahet ne dy figura, dy fytyra, dy veprime, dy, tri, njeqind ndjenja. Ndarja eshte ne thelb, ne njeqind cope. Kjo e tjeterson njeriun. Nuk eshte me njeriu, eshte gjithçka, siç e keni thene ne poezi, por vetem njeri nuk po mbetet. Te lumte per poezine poet.
Freitag, 26. Dezember 2014
Ai e ka mundur vdekjen
Poezi nga Haxhi MuhaxheriI madh ishte Ai
Lutej edhe për vrasësit
E ne harruar kemi
Të lutemi për vetveten
Dhe dashurisë
Përditë i zëm pusi
Ai është ringjallur
E ne vdekjes i shkojmë pas
Zotynë
Na i falë mëkatet
Se nuk dimë ç'bëjmë
Na e largo urrejtjën
Ta shërojmë jetën
E shpirtit ti japim bardhësi
Ai mundur e ka vdekjen
Po të gjallë a jemi ne
_____________
Në prag të Krishtlindjeve 2014
Dienstag, 28. Oktober 2014
Rrahim Sadiku - Kur ke shumë shokë
(Haxhi Muhaxherit,
në shenjë falënderimi e nderimi
për punën që bënë)
Kur ke shumë shokëke më shumë zemër,
më shumë vrull pune,
më shumë mirësi;
kur ke shumë shokë
dita shkurtohet
shndërruar në punë,
në etje për ardhmëri;
kur ke shumë shokë
ke më shumë liri,
më shumë atdhe;
kur ke shumë shokë
veten tënde shpalon para botës,
bota hapet për ty -
i tëri lumturi e dashur je!
17. 10. 2014
Komente ne Facebook:
MIKEL GOJANI, shkrimtar:
Poezi me vlera dimensionale,qe ben fjale per nje krijues te palodhshem te letersise dhe kultures shqiptare, njeheresh edhe shperndares i zellshem te drites se mendimit, te diturise dhe i vertetesise se te tjereve.
AGIM GASHI, rapsod dhe poet:
AGIM GASHI, rapsod dhe poet:
Rrahimim, e ka vra shenjen sot. Poezi e thurrur mjeshtërisht dhe për një person me vlera të pakrahasueshme kombëtare. Haxhiu nuk u ndal asnjëherë, as në atdhe e as në mërgim për atdhe. Mua zemra mal më bëhet kur shof që Haxhiun e nderojnë njerzit. Fundja ai që nderon Haxhiun, ka nderuar veten. Sepse, Haxhi Muhaxheri meriton respektin nga kolegët dhe të gjithë ata që e shkruajnë dhe e duan poezinë dhe çdo gjë që merret me letërsi. Ju Uroj te dyve suksese e lumturi në fitore të reja!
PREND BUZHALA, shkrimtar dhje studius i letërsisë:
Po i bashkangjitem Agimitt: e ke goditur shenjën me këtë tribut poetik...
MUSA JUPOLLI, poet:
Haxhi Muhaxheri i mveshur me ngjyra pene, me dashuri arti, si në vargun e poetit Rrahim Sadiku.
MENTOR THAQI, poet:
Haxhi Shqipnia, poeti i 7 palë zemrave dhe 77 palë dashurive në shpirtin e tij të madh ... sa i kompletuar lexohet dhe frymon në vargun e Rrahimit !!!
MUSA JUPOLLI, poet:
Haxhi Muhaxheri i mveshur me ngjyra pene, me dashuri arti, si në vargun e poetit Rrahim Sadiku.
MENTOR THAQI, poet:
Haxhi Shqipnia, poeti i 7 palë zemrave dhe 77 palë dashurive në shpirtin e tij të madh ... sa i kompletuar lexohet dhe frymon në vargun e Rrahimit !!!
Samstag, 16. August 2014
Lutje
Kur iku babai
Nga Haxhi Muhaxheri
KUR IKU BABAI
Kur iku babai,
nëna tha:
-Heret na la plaku!
E në ball,
iu shtuan rrudhat!
Ajo,
përditë fshinte pluhurin
nga fotografia e tij,
e buzet i leviznin
pakuptueshëm!
Kurr nuk e mora vesh,
lutej për tim at
a veten mallkonte…
Në fytyrën e saj
rrallë shihej buzqeshja!
1994
Abonnieren
Posts (Atom)



