Haxhi MUHAXHERI
HEROIN S'E ZË GJUMI
Perëndesha ime – Ty kurrë
s'të ka munguar guximi.
Eja – Eja moj –
zjarri ende nuk është shuar.
Në Planetin Eta – jetohet mirë.
Atje Heroin nuk e zë gjumi –
Po s'ja puthi diellin Lirisë.
Kthehu – Kjo s'është
thirrja ime e fundit.
Edhe Gjergji –
një dashni e kishte për At'Dhe!
24 janar 2017
Haxhi MUHAXHERI
ZGJIMI I MUZËS
Ditët nuk kanë ikje
ato vetëm vijnë
Kështu m'tha një flutur
dhe puthi lartësitë
Andej kah lind dielli
u dëgjua një klithmë
Muzës iu prish gjumi
n'shpirt u ndez një dritë
12 janar 2018
Haxhi MUHAXHERI
GJÁMË
M’vrave – m’qorrove – m’zezove –
M’lé mejt n’ditë t’sodit – e jemja dashni.
Jam bá me m’kja Shkup e Shkodër –
Kukuuu… emnin vedit má s’po ja di !
22 janar 2018
 |
| Haxhi MUHAXHERI |
KLITHMË
Kur diellit iu shua rrezja n‘sy
galaktikave mori udhë dhembja
e një klithmë shpirti jehoj qiellit
Pastaj – fjala e mbetur peng
u shkrua mbi një gur varri
e loti i vrao të gjitha simfonitë
Ç'borë e madhe ka rënë mbi Itakë
21 janar 2018
 |
| Haxhi Muhaxheri |
LIRI DHE DASHURI
Liri është – përnjëmend Liri
Kur djeg rrobat e turpit
e nga maja e Kullës së Babelit
botën e shikon lakuriq!
Guxim e Liri zemre është
ta vrasësh frikën –
edhe para Zotit
dhe lirshëm të thuash:
– Perëndeshë… të dua!
Dashuri është edhe Liria
kur mbi gjoksin e të dashurës,
me maje gjuhe –
vizaton hartën e atdheut!
Liri... o sa Liri është
kur ndonjëherë –
bash për pikën e qejfit
e me lezet shpirti
i thua edhe gruas – ik!
Dhjetor 2017
 |
| Haxhi Muhaxheri |
AJO NUK I DO GJËRAT E VOGLA
Ajo nuk i do gjërat e vogla imtësitë
se t‘mëdha i ka ndjenjat bardhësitë
Të madhe e do edhe shtëpinë
me shtrat të gjerë perandorak
dritare të hapura pëplot me dritë
e burrin vigan bash si perënditë
Eta është krejt botë n’vete
E n’shpirt i mban të gjitha mirësitë
dimension i panjohur lirie është ajo
e çilter madheshtore si republikë
Ajo nuk i do gjërat e vogla imtësitë
Është vet Perendeshë që shndrit
8 janar 2018
 |
| Haxhi Muhaxheri |
SHKELJA E KUFIJVE
Në Ishullin Erta – ka nisë dimër i madh
Shpirtit përditë i shtohen akullnajat
E ëndrrat i merr kolla e thatë
Atje – përveç të zezës
Të gjitha ngjyrave u rënë pika
E tash – nuk këndohen serenada
As lule u jepen perëndeshave
Në atë ishull të shkretë – ku magjia shëmton
Më nuk bëhet seks – as dashuri – si dikur
Se orgazma përjetohet krejt ndryshe
Atje – njerëzit shkërdhehen me numrat
Teoremën e Pitagorës - Kodin e Davinçit...
Orë e çast shkelin kufinjtë e ndaluar
E zotit – duan t’ja vjedhin fuqinë
Thonë se atje – nuk do të zbardh më dita
Thonë se atje – do të përseritet Atlantida
13 janar 2018
