 |
| Haxhi Muhaxheri |
VARGJE ME GRIP
Kot bredh
Brigjeve të mendjes
Ënd֝ërr më ëndërr
Viteve
Miteve
Lëgjendave
E historisë
Në kërkim të fjalës
Së humbur planeteve
Edhe nëntë bijat e Zeusit
I ka zën gripi
E dashur
Më nuk i ndihmon
Vitamina C
E as çaji
Me lëng limoni
Mbaje veten
Perëndeshë (I)lirie
Merr ngrohtësinë
E trupit tim
Puth diellin
Mëngjeseve
Shpirt jepu Lirikave
Që dashuria
Ta vrasë sëmundjen
E kënga
Ta mund vajtimin
22 dhjetor 2017
ETA DHE KOMETA
As nata e mori vesh çfarë i ndodhi
Kur numërat ndryshuan në rrethin e shtatë
E Liria udhëtoj dimensioneve të panjohura
Bashkë me dritën që lëshuan rrufetë
Eta Eta
Bërthamën godet Kometa
U thye kufiri ndryshuan polet pushuan ëndrrat
Në Teatrin e Qiellit u shfaqen dy silueta
E hënës një yll fshehurazi ia shkeli syrin
Pastaj doli fjala se veten burgosi tundimi
Eta Eta
Ku mbet Kometa
Përplot me krushq
Ishte dasma e poetëve
Po vargjet keqas ishin sëmurë
Për mungesë oksigjeni
Aty fryma të zihej
Nga aromat e përziera të parfumëve
E gazërat që vinin furishem
Nga gogësimat e dollibashëve
Rrethin ngushtuar e kishin
Dylberet e përvuajtur
Me çantat e tyre plot libra të trashë
Ku fjalës vrarë ia kishin bukurinë
Të mira ishin vetëm kollaret e gopçarëve
Që xhepat mbushur kishin me viagra
Dhe palltot e zonjave të harlisura
Me gjurmët e fshehura të moshës
Koblenz, 25 nëntor 2017
Kësaj poezie
Nuk i dhash emër
Se titulli je Ti
Perëndeshë e egër
Që pushton zemrat
17.12.2017
I.
Kur Ti më mungon
Në sy më varet malli
Ëndërrat nuk i zë gjumi
Trazohen valët e detit
E shkreptijnë rrufetë
Pastaj
Si i çmendur
Zbardh netët
Me portretin tënd
Fiksuar në mendje
E shpirti merr udhë
Mbi tehun e shpatës
Kur afër më vjen
Damarëve të zemrës
Bëhet rrëmujë
E filloj të jetoj
Me frymën tënde
Të ndjej
Pastaj
Frymëzohem
Digjem
Përvëlohem
Sulem
Tërbohem
E prapë
Më mungon
E prap
Më verbon
II.
Të duash është bekim
Më ke pas thënë
Një natë dhjetori
Po Ti
Kurrë nuk e mësove
Se unë lindur jam
Ditën kur i vranë
Zogjtë mbi qërshi
Veç pse kënduan
Këngë dashurie
Dhe mallkimi mori dhenë
Thonë se atë ditë
Është thinjur dielli
Thonë se atë çast
Është errësuar qielli
Thonë se atë natë
Ka lotuar hëna
Thonë se atë vit
Melodin e humbi kënga
17 dhjetor 2017
Sonte
Dua të jem
Sy më sy me veten
E vetminë ta puthë në ball
Se kam ca llogari të hapura
Që më duhet ti mbyll
Përdhunshëm
Unë i gjori
Oh...
Sonte
Deri në palcë
Kam për ta shijuar
Mungesën e Lirisë
Se mua shpirtin
Keq robëruar ma ke moj
He plastë kjo zemërmjera
Sonte
Në derën time
Mund të trokasin
Veç frymëzimet e çmendura
E të shkruhet
Një këngë e re vajtimi
Oiiiiiiiii... Oiiiiiiiii... Oiiiiiiiiih
Sonte
Ooooh... sonte...
E dashura ime
Sall një dëshirë e kam
Të vijsh si era
E të futesh thellë
Thellë në mua
Zjarrin të ma shuash
Dhe plagët e mendjes
Të mi shërosh
Sonte
O miq
Më leni të qetë
Dua të pi
Te pi
Të pi
E vetës
Luftë ti shpall
Se vargjet
Mi kanë zënë ethet
Medet
Sonte
Eu... sonte
U harroft kjo natë
Bashkë më emrin tim
O Zot...
Sa e rëndë qënka
Pesha e kryqit...
15 dhjetor 2017 / 02:22 h
Të jesh çam
patjetër
duhet ta kesh
të shkruar në vetull
formulën e dhembjes
e përditë të zhytesh
në Detin e Lotëve
bashkë më ëndrrat
që kurrë s'i zë gjumi
28. 09. 2015
