Pesha e kryqit

Sonte
Dua të jem 
Sy më sy me veten
E vetminë ta puthë në ball
Se kam ca llogari të hapura
Që më duhet ti mbyll
Përdhunshëm 
Unë i gjori
Oh...

Sonte
Deri në palcë
Kam për ta shijuar
Mungesën e Lirisë
Se mua shpirtin
Keq robëruar ma ke moj
He plastë kjo zemërmjera

Sonte
Në derën time 
Mund të trokasin
Veç frymëzimet e çmendura
E të shkruhet 
Një këngë e re vajtimi
Oiiiiiiiii... Oiiiiiiiii... Oiiiiiiiiih

Sonte
Ooooh... sonte...
E dashura ime
Sall një dëshirë e kam 
Të vijsh si era
E të futesh thellë 
Thellë në mua
Zjarrin të ma shuash
Dhe plagët e mendjes 
Të mi shërosh

Sonte
O miq
Më leni të qetë
Dua të pi 
Te pi 
Të pi 
E vetës 
Luftë ti shpall
Se vargjet 
Mi kanë zënë ethet
Medet

Sonte
Eu... sonte
U harroft kjo natë
Bashkë më emrin tim

O Zot...
Sa e rëndë qënka
Pesha e kryqit...

15 dhjetor 2017 / 02:22 h

Të jesh çam

Të jesh çam
patjetër
duhet ta kesh
të shkruar në vetull
formulën e dhembjes
e përditë të zhytesh
në Detin e Lotëve
bashkë më ëndrrat 
që kurrë s'i zë gjumi

28. 09. 2015

Loti i çamit

Loti i çamit

I bie gurit 

dhe e shpon

Damareve të tokës

merr udhë

drejt zemres 

Pastaj

mbijnë trëndafila të kuq

me shikim kah dielli

e aromë atdheu

14. 10. 2015 – 02:09 h

Në këmbë

Nga Haxhi Muhaxheri

Kur njeriu është në këmbë,
botën e ka vështirë ta shikoj 
ulur apo në kokërr të shpinës.

Lum ai që shtigjeve të blerta
ngarend mbi këmbet e veta varur,
yjet, qiellin e zotin më afër i ka.

Miq, ruani këmbët...,
si kokën mbi jastëk ti mbani!
Të mos ju tradhëtojnë 
e jetën ta bëni mbi to kalëruar!

Kur njeriu të jetë në këmbë,
me valet e detit, rrezet e diellit, 
fluturat e pranverës loz valle
dhe ngritet rrëmbimthi 
sa herë të jetë rrëzuar. 
Lum si ai...!

11. 04. 2016
(E pa redaktuar)

Eta

Poezi nga Haxhi Muhaxheri

Eta ëshë vendi
ku bashkohen
lumenjt e jetës
atdheu ku rritet
përmasa e dashurisë

Eta mban emrin
zëri i universit
perendesha
që zemrat pushton
ilaçi që sheron
të gjitha sëmundjet
lehona që sisë i jep Lirisë
urdhëri i fsheht i Perëndisë
Itaka ime e Dashurisë

12 dhjetor 2017

Mbrëmë

Haxhi Muhaxheri

Poezi nga Haxhi Muhaxheri

Mbrëmë
atye ishe dhe ike,
e mua më zuri gjumi
në prehërin e vetmisë.

Mbrëmë 
kot trokita në derën tuaj,
në pëqafim 
iu hodhe heshtjës.

Mbrëmë
as zërin ta dëgjova moj,
e frymëzimet
i zuri acari.

Mbrëmë
nuk e di ç'dreqin pate Eta,
por mua
diellin verbuar ma ke.

10 dhjetor 2017

Lind e vdes për fjalë

GEZUAR, O VËLLA...
(Atdhetarit dhe shkrimtarit
Haxhi Muhaxheri)

Asnjëherë s'munda te vij
- asnjëherë s'mujte me ardhë
E aq i afërt më dukesh
O Haxhi Muhaxheri shpirtbardhë.

Aq shumë banë për te tjerët
- më shumë se për vehtën,
Si qiriri po shkrihesh
për shqiptari tërë jetën.

Sa miqet e fjalës
Ti i mban gjallë,
- Ti o burrë i besës
Qe lind e vdes për fjalë.

Sa erërat të rrahen
Ti ngele si lis - vertikal,
Edhe pse e dije
Që, çka s'ka në mal.

Shumë përshendetje
Ke o vëlla prej meje,
Shendet e gëzuar
Më një birrë Peje!

03.10.2015