Të jesh çam
patjetër
duhet ta kesh
të shkruar në vetull
formulën e dhembjes
e përditë të zhytesh
në Detin e Lotëve
bashkë më ëndrrat
që kurrë s'i zë gjumi
28. 09. 2015
Montag, 11. Dezember 2017
Loti i çamit
Loti i çamit
I bie gurit
dhe e shpon
Damareve të tokës
merr udhë
drejt zemres
Pastaj
mbijnë trëndafila të kuq
me shikim kah dielli
e aromë atdheu
14. 10. 2015 – 02:09 h
Në këmbë
Nga Haxhi Muhaxheri
Kur njeriu është në këmbë,
botën e ka vështirë ta shikoj
ulur apo në kokërr të shpinës.
Lum ai që shtigjeve të blerta
ngarend mbi këmbet e veta varur,
yjet, qiellin e zotin më afër i ka.
Miq, ruani këmbët...,
si kokën mbi jastëk ti mbani!
Të mos ju tradhëtojnë
e jetën ta bëni mbi to kalëruar!
Kur njeriu të jetë në këmbë,
me valet e detit, rrezet e diellit,
fluturat e pranverës loz valle
dhe ngritet rrëmbimthi
sa herë të jetë rrëzuar.
Lum si ai...!
11. 04. 2016
(E pa redaktuar)
Kur njeriu është në këmbë,
botën e ka vështirë ta shikoj
ulur apo në kokërr të shpinës.
Lum ai që shtigjeve të blerta
ngarend mbi këmbet e veta varur,
yjet, qiellin e zotin më afër i ka.
Miq, ruani këmbët...,
si kokën mbi jastëk ti mbani!
Të mos ju tradhëtojnë
e jetën ta bëni mbi to kalëruar!
Kur njeriu të jetë në këmbë,
me valet e detit, rrezet e diellit,
fluturat e pranverës loz valle
dhe ngritet rrëmbimthi
sa herë të jetë rrëzuar.
Lum si ai...!
11. 04. 2016
(E pa redaktuar)
Eta
Poezi nga Haxhi Muhaxheri
Eta ëshë vendi
ku bashkohen
lumenjt e jetës
atdheu ku rritet
përmasa e dashurisë
Eta mban emrin
zëri i universit
perendesha
që zemrat pushton
ilaçi që sheron
të gjitha sëmundjet
lehona që sisë i jep Lirisë
urdhëri i fsheht i Perëndisë
Itaka ime e Dashurisë
12 dhjetor 2017
Eta ëshë vendi
ku bashkohen
lumenjt e jetës
atdheu ku rritet
përmasa e dashurisë
Eta mban emrin
zëri i universit
perendesha
që zemrat pushton
ilaçi që sheron
të gjitha sëmundjet
lehona që sisë i jep Lirisë
urdhëri i fsheht i Perëndisë
Itaka ime e Dashurisë
12 dhjetor 2017
Sonntag, 10. Dezember 2017
Mbrëmë
![]() |
| Haxhi Muhaxheri |
Mbrëmë
atye ishe dhe ike,
e mua më zuri gjumi
në prehërin e vetmisë.
Mbrëmë
kot trokita në derën tuaj,
në pëqafim
iu hodhe heshtjës.
Mbrëmë
as zërin ta dëgjova moj,
e frymëzimet
i zuri acari.
Mbrëmë
nuk e di ç'dreqin pate Eta,
por mua
diellin verbuar ma ke.
10 dhjetor 2017
Dienstag, 3. Oktober 2017
Lind e vdes për fjalë
GEZUAR, O VËLLA...
(Atdhetarit dhe shkrimtarit
Haxhi Muhaxheri)
Asnjëherë s'munda te vij
- asnjëherë s'mujte me ardhë
E aq i afërt më dukesh
O Haxhi Muhaxheri shpirtbardhë.
Aq shumë banë për te tjerët
- më shumë se për vehtën,
Si qiriri po shkrihesh
për shqiptari tërë jetën.
Sa miqet e fjalës
Ti i mban gjallë,
- Ti o burrë i besës
Qe lind e vdes për fjalë.
Sa erërat të rrahen
Ti ngele si lis - vertikal,
Edhe pse e dije
Që, çka s'ka në mal.
Shumë përshendetje
Ke o vëlla prej meje,
Shendet e gëzuar
Më një birrë Peje!
03.10.2015
Montag, 8. Mai 2017
Pak fjalë për poezinë e Haxhi Muhaxherit
![]() |
Pasi lexuam një cikël me poezi nga poeti Haxhi Muhaxheri, s'ke mundësi të qëndrosh indiferent pa thënë diçka, kur ato vargje kanë një patos burrëror, atdhetar, një lirizëm me mall-etje, krijime përkushtuese që duhet ndalur dhe t'i studiosh pak më tepër. Zgjohu poet, një thirrje burrërore për ta parë pasqyrën e atdheut sesi është "zgjohu e zhvish të gjitha marrëzitë e kësaj bote“. Në çdo poezi, Muhaxheri sikur ka fjalën top, godet, ndërsa meditimi është i thellë, sikur nxirret nga thellësia e atdheut të vrarë, të lënduar nga biografia e plagosur e atdheut. Një figuracion i pasur, i matur, një gjuhë figurative ku çdo fjalë ka mesazhin e vet. Prandaj, poezia e Haxhi Muhaxherit, tashmë ka një vend të merituar në sofrën e pasur të antologjisë poetike shqiptare. Ai shkruan pak, por me maturi...
Abonnieren
Posts (Atom)






